W październiku 1932 został wiceprokuratorem Sądu Okręgowego w Grodnie, w marcu 1934 objął analogiczne stanowisko w Sądzie Okręgowym w Wilnie. Od lipca 1937 był sędzią apelacyjnym ds. wyjątkowego znaczenia w wileńskim Sądzie Apelacyjnym. Wojnę spędził w Wilnie; pod rządami litewskimi i radzieckimi pracował jako urzędnik w Szpitalu Miejskim, po wejściu Niemców (1941) był robotnikiem i dozorcą. W latach 1944–1945 pracował jako urzędnik oddziału wileńskiego Państwowego Banku ZSRR.
W 1945 osiadł w Olsztynie. W lipcu t.r. organizował olsztyński Sąd Okręgowy i 16 lipca został jego pierwszym prezesem. Do grudnia 1945 powołał trzy wydziały - karny, cywilny i rejestru handlowego oraz notariat. Prowadził zajęcia z prawa i filozofii w Akademii Administracji Publicznej w Olsztynie (od 1946 Studium Prawno-Administracyjne filii Wydziału Prawa Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu). Był zaangażowany w działalność polityczną;