Działania Krzyżowcy wyprawili się początkowo do Paryża, aby poprosić króla Filipa V o wsparcie i objęcie nad nimi przywództwa. Król jednak nawet nie zgodził się na przyjęcie delegacji chłopów. Zawiedzione masy uderzyły wówczas na zamek Châtelet i uwolniły tamtejszych więźniów. Następnie uczestnicy wyprawy skierowali się na południowy zachód, do Akwitanii, skąd udali się na południe ku granicy Aragonii.
W czasie marszu pomiędzy majem a drugą połową czerwca pastuszkowie przeszli szlak od Santes, przez Cahors, Albi i Tuluzę do Verdun. Wszędzie tam dokonywali pogromów Żydów, atakowali zamki, napadali na królewskich urzędników, duchownych, a nawet trędowatych. Sytuacji w zachodniej Francji przyglądał się z niepokojem papież Jan XXII, przebywający w swoich dobrach w Awinionie. Gdy masy chłopskie znalazły się pod Tuluzą (12 czerwca), papież nakazał powstrzymanie dalszej wędrówki „krzyżowców”, czego nie udało się przeprowadzić. Jednocześnie zakaz wejścia do swojej domeny nałożył na pastuszków król Aragonii Jakub II Sprawiedliwy.