Kwintus Serwiliusz Cepion () – konsul roku 106 p.n.e. i namiestnik Galii Narbońskiej w randze prokonsula z roku 105 p.n.e. Jeden z dowódców wojsk rzymskich w bitwie z Cymbrami i Teutonami pod Arausio.
Pochodził z patrycjuszowskiego rodu Serwiliuszy (). Syn Kwintusa Serwiliusza Cepiona konsula roku 140 p.n.e., być może dziad Serwilii, matki Marka Juniusza Brutusa, jednego z zabójców Juliusza Cezara.
Zarządca prowincji Hispania Ulterior. W 108 p.n.e. jako propretor odbył triumf w wyniku zwycięstwa nad Luzytanami, o czym informują Waleriusz Maksymus i Eutropiusz (Facta et Dicta Memorabilia VI.9.13, Brewiarium IV.27). Jako konsul roku 106 p.n.e. próbował przeprowadzić prawo () przywracające senatorom uprawnienia odebrane im przez reformy Tyberiusza Grakcha i Sempronia lex (Tacyt Roczniki XII.60).
W roku następnym, ze względu na zagrożenie ze strony Cymbrów i Teutonów został namiestnikiem prowincji Gallia Narbonensis w randze prokonsula. Strabon i Kasjusz Dion twierdzą, że wykorzystał rebelię miejscowych Tektosagów do złupienia ich pełnej bogactw świątyni w Tolosie. Złoto miało pochodzić z Delf okradzionych w trakcie najazdu Celtów na Grecję w 279 p.n.e. (Geografia IV.1.14, Historia rzymska XXVII.90-91).