Pierwotnym budynkiem mieszkalnym znajdującym się na dziedzińcu zamkowym była trzykondygnacyjna budowla zwana "Domem starym", przylegająca do wschodniej i południowej części murów (w chwili obecnej, w tym miejscu znajduje się wzniesiona w końcu XVIII wieku Prochownia). W dolnych salach Domu Starego odbywały się posiedzenia Rady Królewskiej, a w późniejszych czasach sądu grodzkiego. Wyżej, na piętrze znajdował się spichlerz oraz zbrojownia. Około 1563 roku do wieży bramnej od północy, wzdłuż zachodniego muru obronnego, dobudowano nowy budynek mieszkalny, zwany "Domem Nowym". W 1964 roku rozpoczęto prace remontowe mające na celu zabezpieczenie konstrukcji "Domu Nowego" oraz dobudowanie nowego piętra z poddaszem w północno-zachodniej części. "Dom Nowy" połączono z nową wieżą bramną, o wymiarach 8x16 m i wysokości ok. 18 metrów. Prace konserwatorskie objęły także pełną odbudowę Wieży głównej i części murów obronnych (od strony zachodniej). Na zamku mieści się obecnie Muzeum w Łęczycy. W 1997 roku przeprowadzono wstępne badania archeologiczne w pobliżu domniemanej baszty.
Historia mały|Ruiny zamku na grafice Seweryna Oleszczyńskiego z 1833 thumb|Rycina z II poł.