Specjalizuje się w historii szkolnictwa, kultury i Kościoła w średniowieczu, a także w historii Ormian w Polsce i Kościoła ormiańskiego. Przewodniczący Rady Fundacji Kultury i Dziedzictwa Ormian Polskich. Założyciel i redaktor naczelny „Lehahayer” - pierwszego w dziejach periodyku naukowego poświęconego historii Polskich Ormian. Kierownik Pracowni Dziejów Ormian Polskich im. Sadoka Barącza na Uniwersytecie Jagiellońskim.
W 2013 laureat Nagrody Naukowej KLIO za monografię Ormiańska Warszawa, której jest współautorem i redaktorem naukowym. W 2017 otrzymał srebrny medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. W 2022 odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.
Najważniejsze publikacje Kościół ormiański w Polsce średniowiecznej, 1984 Próby chrystianizacji Litwy w latach 1248–1263, 1987 Szkoły katedralne metropolii gnieźnieńskiej w średniowieczu. Studia nad kształceniem kleru polskiego w wiekach średnich, 1994 Ormianie w Polsce dawnej i dzisiejszej, 2000 Dzieje Uniwersytetu Jagiellońskiego. Od założenia do schyłku XVIII wieku, 2000, wersja angielska: The history of Jagiellonian University;