Przez kilka następnych miesięcy ukrywał się, po czym wyjechał w koszalińskie. W 1946 roku zamieszkał w Kielcach. Pracował w Państwowych Zakładach Zbożowych, od 1950 roku w Warszawie. W 1952 roku uzyskał dyplom inżyniera. W latach 60. i 70. pracował jako projektant w Biurze Projektów Przemysłu Paszowego oraz w „Cukroprojekcie”. Był autorem podręczników publikowanych w serii Biblioteka Młynarza. Na emeryturę przeszedł w 1976 roku.
Był odznaczony między innymi Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari, trzykrotnie Krzyżem Walecznych oraz, w 1957 roku, Srebrnym Krzyżem Zasługi.
Zmarł w 1980 roku w Warszawie. Został pochowany na cmentarzu parafialnym w Zielonce.
Bibliografia Marek Getter: Smarzyński Eugeniusz Marcin (1911–1980) [w:] Polski Słownik Biograficzny. Zeszyt 161 (Tom XXXIX/2).
Kategoria:Członkowie Służby Zwycięstwu Polski Kategoria:Członkowie Związku Walki Zbrojnej Kategoria:Komendanci Podobwodów AK Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (władze RP na uchodźstwie) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Uczestnicy akcji „Burza” Kategoria:Urodzeni w 1911 Kategoria:Zmarli w 1980