Od 1949 pracowała zawodowo, podjęła wówczas zatrudnienie w jednej z organizacji społecznych. W trakcie studiów została redaktorką w Państwowym Zakładzie Wydawnictw Lekarskich, pozostała tam również po uzyskaniu dyplomu lekarza na podstawie nakazu pracy. Od 1955 jednocześnie była wolontariuszką w II Klinice Pediatrycznej Akademii Medycznej, a dwa lata później została tam zatrudniona na stanowisku asystenta. W latach 70. kierowała oddziałem kardiologii tej kliniki.
W 1976 stanęła na czele zespołu kardiologii Centrum Zdrowia Dziecka. Rok wcześniej zajmowała się organizacją pierwszej w Polsce pediatrycznej pracowni echokardiograficznej. Od 1980 do czasu przejścia w 2001 na emeryturę kierowała Kliniką Kardiologii CZD.
Była autorką licznych prac naukowych z zakresu pediatrii i kardiologii dziecięcej, w tym autorką lub współautorką około 20 monografii i podręczników akademickich. W prowadzonych badaniach zajmowała się m.in. diagnostyką i leczeniem wad wrodzonych serca przed i po leczeniu kardiochirurgicznym, diagnostyką i leczeniem kardiomiopatii, chorób wsierdzia i osierdzia, a także chorób zapalnych mięśnia sercowego. Uzyskała członkostwo w Polskim Towarzystwie Kardiologicznym (pełniła funkcję członkini zarządu głównego, otrzymała członkostwo honorowe) i Polskim Towarzystwie Pediatrycznym.