40 tysięcy ludzi, udał się do zagrożonej przez Greków Jonii. W nagrodę za uratowanie tej krainy przed stałym zajęciem przez Hellenów, Kserkses mianował Artabazosa w 477 p.n.e. satrapą Frygii i Hellespontu. Urząd ten odtąd był dziedziczny w jego rodzie aż do podboju Persji przez Aleksandra Wielkiego.
W 478 p.n.e. pośredniczył w nieudanych rokowaniach pomiędzy greckim wodzem Pauzaniaszem a Kserksesem. Około 460 p.n.e. Artabazos pojawił się w źródłach jako dowódca armii tłumiącej bunt Egipcjan i Cypryjczyków. Prawdopodobnie też on, krótko przed śmiercią, rozpoczął negocjacje pokojowe pomiędzy Atenami i nowym władcą Persji, Artakserksesem I w 450 p.n.e.
Artabazos doczekał się co najmniej dwóch synów: Tritantajchmesa, który był obecny na wyprawie przeciwko Grekom oraz Farnabazosa, swojego następcy na satrapii.
Linki zewnętrzne Biografia po angielsku - dostęp: 4 września 2013.
Bibliografia Diodor, Biblioteka historyczna, ks. XI, s. 74–77; ks. XII, s. 3; Herodot, Dzieje, ks. VIII, s. 127–128; ks. IX, s. 66; Tukidydes, Wojna peloponeska, ks. I, s. 48–49.
Kategoria:Satrapowie Achemenidów Kategoria:Urodzeni w VI wieku p.n.e. Kategoria:Zmarli w V wieku p.n.e.