Pisał teksty dla programów z Gigi Proiettim: Fantastico 4, Di che vizio sei? i Club 92.
Spod ręki Castellacciego wychodziły scenariusze komedii teatralnych i musicali, w tym najsławniejszego, opartego na biografii św. Franciszka z Asyżu Forza venite gente (1981). Pisał teksty piosenek dla Gabrielli Ferri (Sempre) i Domenico Modugno (Non sia mai, Un calcio alla città, Dove, come e quando).
W 1998 Castellacci wydał swoją autobiografię La memoria bruciata, w której opisał lata dzieciństwa i młodości, również okres służby wojskowej. Pod koniec życia artysta angażował się w propagowanie teatru wśród młodzieży. W 1987 założył w Todi szkółkę teatralną Todeon, która w 1995 przekształciła się w grupę teatralną Compagnia dei Toderelli przy oratorium Santo Stefano. Zmarł 4 grudnia 2002. Został pochowany na cmentarzu Bassano w Teverina.
W 2005, z inicjatywy wdowy po Castellaccim, założono Associazione Teatrale Amici di Mario Castellacci. Stowarzyszenie przyznaje rokrocznie nagrodę jego imienia. W 2008 miasto Todi dedykowało artyście taras widokowy przed kościołem Santa Maria della Consolazione.
Bibliografia
Kategoria:Włoscy dziennikarze Kategoria:Włoscy pisarze Kategoria:Włoscy dramaturdzy Kategoria:Urodzeni w 1924 Kategoria:Zmarli w 2002 Kategoria:Ludzie urodzeni w Reggio di Calabria