Statek pozostaje na orbicie okołoziemskiej. Po 34 latach bez śledzenia (ostatnie wyznaczenie orbity pochodziło z 1970 roku) i znajomości jego położenia został ponownie zaobserwowanyNa orbicie o parametrach 52730 × 172338 km × 38,9°. Jednocześnie obliczono, że nachylenie orbity zmieniało się w zakresie od 13° do 73° pod wpływem aktywności słonecznej. przez Roberta McNaughta, a po wstępnej identyfikacji jako Vela, również przez Tony'ego Beresforda i innych.
Przyrządy detektor promieni rentgena i cząstek naładowanych detektor promieni gamma i cząstek naładowanych detektor neutronów Służył do wykrywania oznak eksplozji jądrowych w przestrzeni kosmicznej, wyznaczania tła i detekcji kaskad powodowanych przez promieniowanie kosmiczne zderzające się ze statkiem. Detektor do spowalniania neutronów używał moderatora z polietylenu. Neutrony rejestrowane były przez liczniki proporcjonalne wypełnione helem-3. Każdy licznik miał swoje zasilanie i wzmacniacz, dla zapewnienia większej niezawodności. Detektor pracował w paśmie 1-100 MeV, z rozdzielczością czasową 1 sekundy. Czujnik rejestrował także protony o energiach powyżej 25 MeV, bez rozróżniania ich – był to prosty wskaźnik aktywności słonecznej. spektrometr elektronów i protonów Przyrząd składał się z licznika Geigera i półkolistego analizatora elektrostatycznego.