Od VI 1941 oficer-lekarz Armii Czerwonej, ordynator szpitala ewakuacyjnego, młodszy lekarz pułku, ordynator szpitala polowego, szef oddziału i zastępca komendanta szpitala polowego. Współpracownik pisma „Nowe Widnokręgi”. Od lutego 1944 lekarz w sztabie 1 Korpusu, w kwietniu 1944 został zastępcą komendanta Polowego Punktu Ewakuacyjnego Nr 1 1 Armii ds. polityczno-wychowawczych, od września 1944 był komendantem Polowego Punktu Ewakuacyjnego nr 3 2 Armii.
Od marca 1945 szef Wydziału I Szefostwa Służby Zdrowia 2 Armii, od września 1945 kierownik sekcji szkoleniowej, od listopada 1945 szef Wydziału IV Departamentu Służby Zdrowia MON, od maja 1946 w stopniu pułkownika. Od maja 1947 delegat MON ds. PCK. Od września 1948 dyrektor Biura Wojskowego Ministerstwa Zdrowia. Publikował artykuły na łamach „Odrodzenia”, polemizując z pozycji marksistowskich z publicystami PPS.
25 lipca 1949 aresztowany w sprawie Noela i Hermana Fieldów i 16 kwietnia 1952 skazany na 15 lat więzienia. Wkrótce potem zmarł. Pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera H-9-2)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze. Był odznaczony m.in. Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari i Orderem Krzyża Grunwaldu III klasy. Przypisy
Bibliografia Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego t.