Oryginalnym elementem portretu jest także spojrzenie kobiety skierowane w lewo, a nie bezpośrednio na widza.
Technika Pociągnięcia pędzlem są lekkie, a szczegóły osiągnięte oszczędnymi środkami, dalekimi od drobiazgowego stylu préciosité. Białe koronki kontrastują z czarną mantylką, spod której przebłyskuje również biel jedwabnej bluzki. Paleta barw jest bogata, kontrastują ze sobą czerń i czerwień, jednocześnie odbijając się od zielonobrązowego tła.
thumb|left|200px|Radiografia obrazu ukazująca inny portret kobiecy ukryty pod podobizną Isabeli Zamiarem malarza było namalowanie portretu, który stanowiłby również uniwersalne przedstawienie urody hiszpańskich kobiet. Goya był bardzo zadowolony ze swojego dzieła, dlatego podał je ocenie innych malarzy z Akademii św. Ferdynanda, której sam był członkiem.
Proweniencja Portrety małżonków pozostały w ich domu do 1887, kiedy zostały sprzedane przez spadkobierców (kolekcja Porcel y Zayas w Grenadzie). Portret Isabeli trafił do National Gallery w Londynie, a portret Antonia do Buenos Aires, gdzie uległ zniszczeniu w pożarze.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Portrety autorstwa Francisca Goi Kategoria:Obrazy w National Gallery w Londynie