Był deputowanym Zgromadzenia Konstytucyjnego (1879) oraz I Wielkiego Zgromadzenia Ludowego (1879), które wskazało Aleksandra I jako pierwszego władcę niepodległej Bułgarii. Brał następnie udział w pracach nad redakcją nowego statutu Egzarchatu Bułgarskiego, przyjętego w 1895.
Dopiero 22 lipca 1884 otrzymał nominację na metropolitę wraczańskiego, zaś 11 listopada tego samego roku miała miejsce jego chirotonia biskupiaВРАЧАНСКАЯ ЕПАРХИЯ. Od 1886 zasiadał w Świętym Synodzie Egzarchatu Bułgarskiego, od 1905 do 1908 był członkiem jego prezydium. Reprezentował poglądy prorosyjskie; w czasie rządów Stefana Stambołowa bronił konstytucyjnych prac Cerkwi. W swojej eparchii rozwijał działalność dobroczynną i wspierał rozwój oświatyУчилището «Митрополит Константин» във Враца ще стане епархийски просветен център.
Metropolitą wraczańskim pozostawał do śmierci w 1912.
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1843 Kategoria:Zmarli w 1912 Kategoria:Metropolici wraczańscy