by opanować tę metodę leczenia wyjeżdżał do klinik w LondynieRancans, Elmars, Elmars Terauds, and Maaris Taube. "Psychiatry in Latvia: A journey through the past three centuries." Nordic Journal of Psychiatry 66.6 (2012): 428-432.. Był zwolennikiem eugeniki, prowadził wykłady z eugeniki na wydziale medycznym Uniwersytetu Łotwy. W lipcu 1940 roku został prezesem Stowarzyszenia Lekarzy Łotewskich (Latvijas Ārstu biedrība). Zmarł z powodu zapalenia płuc. Był żonaty z lekarką Irēne Alksnis.
Wybrane prace Studien über psychopathologische Vererbung. 1928 Zur Vererbung der hysterischen Reaktionsweise. 1931 Par histerisko reakciju un viņas konstitūcionāliem pamatiem. Riga, 1932 Über Veränderungen der Oberflächenaktivität des Harnes bei Geisteskranken. Zeitschrift für die gesamte Neurologie und Psychiatrie, 1933 Par broma saturu maniakāli depresīvo asinīs. Latvijas Ārstu Žurnāls 5/6, 396–401, 1934 Par ciklofrenijas un schizofrenijas hereditārām attiecībām. Psihotiski brāļi un māsas, vecāki un bērni Latvijas psīchiatriskās slimnīcās. Rīga, 1937 Tālāki novērojumi par schizofrenijas ārstēšanu ar protrahētiem insulīna šokiem. Padomju Latvijas Ārsts 2, 65, 1940 Eigenikas ceļi Latvijā. Tautas Labklājības Ministrijas Mēnešraksts 3, 161–168, 1939
Przypisy
Kategoria:Łotewscy lekarze Kategoria:Urodzeni w 1904 Kategoria:Zmarli w 1944