Jesienią 1939 przeniósł się z Warszawy do Lwowa zajętego przez Armię Czerwoną, później został górnikiem w Donbasie. W 1940 wrócił do Lwowa, a w styczniu 1941 wrócił do Warszawy. Od 1943 w PPR i GL, od marca 1944 w oddziale partyzanckim AL w Lasach Parczewskich. Po wojnie został instruktorem Komitetu Wojewódzkiego (KW) PPR w Lublinie, potem wstąpił do MO i został komendantem komisariatu na Targówku. Następnie był zastępcą komendanta wojewódzkiego MO we Wrocławiu i Bydgoszczy i zastępcą komendanta wojewódzkiego MO ds. ORMO w Rzeszowie i Warszawie. W MO uzyskał stopień majora. W listopadzie 1953 otrzymał III grupę inwalidzką i został zwolniony z MO. Później był kierownikiem działu listów i potem działu interwencji w redakcji „Robotnika Rolnego”. Od 1959 na rencie dla zasłużonych. Był odznaczony m.in. Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski. Pochowany na wojskowych Powązkach (kwatera DII4-6-7)Wyszukiwarka cmentarna – warszawskie cmentarze..
Przypisy
Bibliografia Słownik biograficzny działaczy polskiego ruchu robotniczego t.