w nocy 28–29 kwietnia zadecydowano o zachęceniu osobników do wołania poprzez odtworzenie uprzednio nagranego dźwięku. Próba powiodła się i jeden osobnik został zlokalizowano 250 metrów dalej na zboczu skalnym. Obserwacja potwierdziła jego przynależność do rodzaju Strix; wielkością głowy jednak obserwowany ptak różnił się od puszczyka zwyczajnego (S. aluco). W okresie 17–31 maja 2013 miała miejsce następna wyprawa, mająca na celu zebranie więcej danych, zdjęć i materiałów audiowizualnych.
Status S. omanensis jako odrębnego gatunku jest kwestionowany przez część autorów. Kirwan, Schweizer i Copete (2015) zwrócili uwagę, że ponieważ nie pozyskano żadnego okazu należącego do tego gatunku, niemożliwe jest przeprowadzenie badań genetycznych oraz porównanie budowy ciała S. omanensis i okazu holotypowego puszczyka arabskiego (Strix butleri). W ocenie autorów z dostępnych danych o S. omanensis wynika, że najprawdopodobniej gatunek ten jest młodszym synonimem S. butleri;