Kościół wzniesiono w stylu neoromańskim. Budynek jest przykryty spiczastym dachem wykonanym z drewna i czerwonej dachówki. Jest on połączony z sąsiednim Klasztorem Franciszkanów. Pomiędzy nimi wznosi się wieża zegarowa. Główne wejście do świątyni znajduje się od strony zachodniej. Budowla posiada trzy nawy, zakończone trzema apsydami. W 1950 roku apsydy zostały ozdobione freskami. W głównej apsydzie umieszczono centralny ołtarz, za którym na fresku widnieje Rodzina Jezusa Chrystusa z Jego dzieciństwa. Powyżej umieszczono wizerunek gołębia, symbolizującego Ducha Świętego. Na centralnym ołtarzu stoi krucyfiks. Natomiast po bokach znajdują się postacie sześciu aniołów. W lewej apsydzie znajduje się fresk Świętej Rodziny, na którym św. Józef jest już w podeszłym wieku. Na lewym ołtarzu stoi posąg Marii Panny z dziećmi u stóp. W prawej apsydzie widnieje fresk przedstawiający historię biblijną snu św. Józefa, podczas którego anioł rozkazał mu uciekać z rodziną do Egiptu. Na bocznych ścianach znajdują się duże okna z witrażami przedstawiającymi Świętą Rodzinę oraz Franciszka z Asyżu.