Szybko zasłynął z organizowania innych, różnorodnych przedsięwzięć kupieckich i działań na rzecz miasta. Prowadził cukiernie, kawiarnię, piekarnię i restaurację, handel win i wódek, sprowadzał sól, świece i mydło. Wybudował łazienki publiczne, utrzymywał bilard i przewozy omnibusami, był niestrudzonym organizatorem amatorskich i zawodowych przedstawień teatralnych w Łodzi. Mawiano, że imał się wszystkiego, prócz manufaktury, czyli tylko nie był właścicielem żadnej fabryki włókienniczej. Ale najbardziej zasłynął jako budowniczy teatrów.
Twórca łódzkich teatrów W 1865 r. na tyłach innej swojej cukierni, która mieściła się wówczas przy ul. Konstantynowskiej (obecnie ul. Legionów) 14/16, od frontu otworzył lokal gastronomiczny, a na jej tyłach w drewnianym budynku przerobionym z dawnej wojskowej ujeżdżalni koni powołał do życia teatr Sellina, przemianowany wkrótce na „Arkadię”. M.in. sztuki Schillera i Fredry grywały w nim zarówno zespoły zawodowe, jak i amatorskie. Budynek ten nieco później (1898 r.) przerobiony został na teatr letni „Apollo” z widownią na 800 miejsc, w którym grywano głównie operetkiKrzysztof Stefański Stary cmentarz ewangelicko-augsburski w Łodzi Łódź 1992, s. 110.. Ale było to dla niego wciąż mało.