Tadeusz Lewicki (ur. 7 września 1901 w Stanisławowie, zm. 3 listopada 1953 we Wrocławiu) – polski inżynier, specjalista w zakresie konstrukcji maszyn.
Życiorys Po ukończeniu stanisławowskiego gimnazjum klasycznego w 1919 rozpoczął studia w grupie konstrukcyjnej na Wydziale Mechanicznym Politechniki Lwowskiej. Od 1924 praktykował w warsztatach Polskich Kolei Państwowych, we wrześniu 1926 został kierownikiem montażu w lwowskich Zakładach Mechaniczno-Kotłowych i pracował tam do maja 1928. W lipcu 1928 rozpoczął pracę konstruktora w Miejskiej Kolei Elektrycznej i pracował tam do maja 1938. Równocześnie od 1929 przez sześć lat był asystentem-wolontariuszem prof. Władysława Rubczyńskiego, odbył studia praktyczne w zakresie łożysk i napędów pasowych, a następnie w 1935 obronił dyplom inżyniera-mechanika. W maju 1939 wyjechał do Warszawy i rozpoczął pracę jako starszy konstruktor wagonów motorowych w zakładach Lilpop, Rau i Loewenstein, był tam zatrudniony do 4 września 1939 kiedy to został zmobilizowany do walki w kampanii wrześniowej. Był dowódcą kompanii baonu samochodowego we Lwowie, do rezerwy przeszedł 18 września. Pomiędzy czerwcem 1940 a grudniem 1941 był kierownikiem biura konstrukcyjnego "Cegielski", równocześnie od września 1941 do marca 1942 był nauczycielem w Szkole Budowy Maszyn im. Wawelberga i Rotwanda.