Podjął pracę w Zjednoczeniu Przemysłu Meblarskiego w Poznaniu, gdzie kierował w latach 1956–69 Pracownią Projektowania Mebli. W latach 1957–1967 pełnił funkcję kierownika artystycznego w Spółdzielni „Rzeźba i Stolarstwo Artystyczne” w Poznaniu. Razem z Czesławem Kowalskim, Leonardem Kuczmą i Januszem Różańskim założył w 1960 roku grupę „Koło”. Grupa ta rozpoczęła starania o zorganizowanie Biennale Mebla w Poznaniu uwieńczone powołaniem w 1978 r. Komitetu Organizacyjnego I Międzynarodowego Triennale Mebli w Poznaniu.

W latach 1964–1965 był asystentem w Państwowej Wyższej szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu (PWSSP), a od 1964 roku stypendystą ONZ w Instytucie Sztuk Przemysłowych w Helsinkach (Finlandia), a w 1965 w Wielkiej Brytanii. W 1971 roku z jego inicjatywy powołano w poznaniu Katedrę Wzornictwa Przemysłowego w PWSSP, w której pracował od 1965 roku, najpierw jako wykładowca, potem docent i profesor sztuk plastycznych - aż do przejścia na emeryturę (od 1996 roku uczelnia ta przemianowana została w Akademię Sztuk Pięknych, a od 2010 roku stała się Uniwersytetem Artystycznym w Poznaniu). Kształcił studentów w kierowanej przez siebie Pracowni Projektowania Produktu i Struktur Użytkowych, od 1990 r. przekształconą w Pracownię Designu Inspirującego w Katedrze Designu - na studiach jednolitych magisterskich, stacjonarnych.