Elżbieta Korompay ps. „Grażyna” (ur. 8 lipca 1921 w Przemyślu, zm. 12 lub 13 stycznia 1943 w Warszawie) – polska harcerka węgierskiego pochodzenia, łączniczka Armii Krajowej, dama Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Elżbieta Korompay była córką węgierskiego nauczyciela akademickiego i kapitana Wojska Polskiego Emanuela Aladára Korompaya oraz Mieczysławy z domu Grabas. Zamieszkała w Warszawie i była uczennicą liceum ss. Nazaretanek. Harcerka 11. drużyny Chorągwi Warszawskiej Organizacji Harcerek od 1935. W czasie okupacji niemieckiej na tajnych kompletach zdała maturę, a następnie w Prywatnej Szkole Zawodowej dla Pomocniczego Personelu Sanitarnego dr. Jana Zaorskiego rozpoczęła studia medyczne. Od 1941 w konspiracji, gdzie była łączniczką ppłk. dypl. Mariana Drobika „Dzięcioła” (szef Oddziału II Informacyjno-Wywiadowczego KG ZWZ-AK), a później w Wydziale Bezpieczeństwa i Kontrwywiadu, którym kierował Bernard Zakrzewski „Oskar”.