thumb|Grób Janiny Leskiewiczowej na Cmentarzu Powązkowskim Janina Leskiewiczowa (ur. 15 września 1917 w Olszanie na Ukrainie, zm. 7 lipca 2012 w Warszawie) – polska historyk. Członek Honorowy Polskiego Towarzystwa Historycznego.
Życiorys Jej ojciec Stanisław Gawiński był prawnikem, adwokatem w Kijowie. Po rewolucji w Rosji Janina z rodziną przeniosła się do niepodległej Polski. Ukończyła w 1935 Państwowe Gimnazjum im. Juliusza Słowackiego w Warszawie, a następnie studia wyższe na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Pracę magisterską, pt. „Przywileje książęce i królewskie dla Warszawy i mieszczan warszawskich (do 1572 r.)”, napisała pod kierunkiem prof. Stanisława Arnolda. Nauczycielka historii na tajnych kompletach w czasie okupacji. Pracownik naukowy w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego (1946-1953) i w Instytucie Historii Polskiej Akademii Nauk (1953-1988). 6 grudnia 1949 uzyskała tytuł doktora nauk humanistycznych na podstawie pracy „Pracownicy umysłowi Warszawy w latach popowstaniowych”. 27 maja 1955 uzyskała tytuł docenta, 27 lipca 1966 profesora nadzwyczajnego, a 3 lutego 1983 tytuł profesora zwyczajnego. Zajmowała się historią społeczną i gospodarczą. Autorka i redaktor wielu prac naukowych i badawczych z dziedziny historii wsi i dziejów społeczeństwa polskiego w XIX w.