Budownictwo społeczne Dzięki kontaktom matki z ruchem chrześcijańskich socjalistów Octavia Hill poznała w roku 1853 wiele znanych osobistości. Był wśród nich F.D. Maurice'a – aktywny organizator szkolnictwa, m.in. współzałożyciel Queen's College (1848) i The Working Men's College (1854), a później jego rektor, który m.in. podkreślał rolę kobiet w dziedzinie opieki socjalnej. Spotkała również Charlesa Kingsleya (krytyka kapitalizmu i pisarza) oraz Johna Ruskina – estetę i radykała oraz nauczyciela w Working Men's College. Ruskin zatrudnił ją jako kopistkę, a Maurice zaproponował jej (w roku 1856) pracę sekretarza do spraw edukacji kobiet z wynagrodzeniem £26 rocznie. Pod ich wpływem i z ich pomocą rozpoczęła realizację długofalowego programu budownictwa społecznego dla ubogich (John Ruskin przeznaczył na ten cel znaczną część spadku po swoim ojcu). Sprecyzowała zasady finansowania inwestycji i zarządzania oraz warunki, które sprzyjają tworzeniu lokalnych społeczności w nowych miejskich osiedlach. Pierwsza zwróciła uwagę na konieczność troski o czystość powietrza w miastach, biorąc pod uwagę zdrowie mieszkańców. Realizacja programu jest kontynuowana do dzisiaj.