W tym początkowym okresie nakład pisma był bardzo wysoki (jak na porównywalne podziemne wydawnictwa): pierwszy numer miał nakład 1 200. Numery 20–31 „Robotnika” drukowano w nakładzie 1 300 egzemplarzy, zaś od numeru 32 w nakładzie 1 600 egzemplarzy. Dodatkowo ukazały się trzy dodatki pt. „Kurierek Robotnika”. Po roku, latem 1895, Warszawa kolportowała 450 egzemplarzy, Zagłębie 120, Radom 100, Pabianice 60, Zawiercie 50, Wilno 50, Białystok 30, Kowno 20, później „Robotnik” był kolportowany w innych miastach (Częstochowa, Lublin, Grodno). Od 1896 r. dotychczas niezorganizowany kolportaż „Robotnika” objęła Maria Gertruda Paszkowska (ps. „Gintra”, „Hetmanica”). thumb|left|Dom przy ul. Wschodniej 19 w Łodzi, miejsce tajnej drukarni „Robotnika” 1899–1900, zdjęcie z 2008
thumb|„Robotnik”-jednodniówka wydany w Londynie na podstawie materiałów CKR PPS dostarczony do kraju w lutym 1894 w nakładzie 2100 egz. thumb|„Robotnik” PPS – Frakcji Rewolucyjnej z 1908 r. thumb|„Robotnik” nr 50 z 1903 r. z nową winietą Teofila Terleckiego
Po wyjeździe w 1899 r. Stanisława Wojciechowskiego do Londynu Józef Piłsudski i drukarz Kazimierz Rożnowski przenieśli wydawanie „Robotnika” do konspiracyjnego lokalu w Łodzi przy ul. Wschodniej 19 m 4, w którym zamieszkał Piłsudski wraz z ówczesną żoną Marią.