W latach 1908–1909 wziął udział w pierwszym w historii tournée reprezentacji Australii do Europy i Ameryki Północnej. Zagrał także w odbywającym się wówczas turnieju rugby union na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1908. W rozegranym 26 października 1908 roku na White City Stadium spotkaniu Australijczycy występujący w barwach Australazji pokonali Brytyjczyków 32–3. Jako że był to jedyny mecz tych zawodów, oznaczało to zdobycie złotego medalu przez zawodników z Australazji.
W testmeczu zadebiutował w grudniu tego samego roku przeciw Walijczykom. Znalazł się również w składzie Australijczyków podczas kolejnego tournée do Ameryki Północnej w 1912 roku, gdzie m.in. zagrał w jedynym testmeczu z USA. Łącznie w reprezentacji Australii w latach 1908–1912 rozegrał zatem dwa oficjalne spotkania międzypaństwowe zdobywając trzy punkty.
Pozostał w Kalifornii i studiując geologię na Stanford University występował w latach 1912–1916 w sekcji rugby Stanford Cardinal, trenując również piłkę nożną. Już w 1913 roku otrzymał powołanie do reprezentacji Stanów Zjednoczonych na spotkanie z All Blacks.
Podczas I wojny światowej służył w piechocie w AEF i otrzymał Krzyż Wybitnej Służby oraz Purpurowe Serce za walki we Francji.