thumb|Tablica w kościele św. Jacka w Warszawie, upamiętniająca poległych cichociemnych, w tym Bohdana Piątkowskiego Bohdan Juliusz Konrad Piątkowski vel Stanisław Karpiński, ps. Mak, Dżul (ur. 11 kwietnia 1910 we Lwowie, zm. prawdop. w 1943 w Mińsku) – kapitan artylerii Polskich Sił Zbrojnych, cichociemny, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Bohdan Piątkowski urodził się 11 kwietnia 1910 roku we Lwowie, w rodzinie Mieczysława, pułkownika żandarmerii Wojska Polskiego, i Wiktorii z Olszewskich.
W 1928 roku zdał maturę w Korpusie Kadetów nr 2 we Chełmnie. W latach 1928–1930 uczył się w Szkole Podchorążych Artylerii w Toruniu. Od 1930 roku służył w 7 dywizjonie artylerii konnej, a od 2 maja 1935 roku – w 1 dywizjonie artylerii konnej.
We wrześniu 1939 roku służył jako oficer mobilizacyjny w Ośrodku Zapasowym Artylerii Konnej. 27 października 1939 roku przekroczył granicę polsko-litewską. Był internowany na Litwie. W styczniu 1940 roku dotarł do Francji, gdzie został przydzielony do 3 baterii 3 pułku artylerii lekkiej 3 Dywizji Piechoty.
W czerwcu 1940 roku został ewakuowany do Wielkiej Brytanii, gdzie został przydzielony do 1 baterii 1 dywizjonu artylerii lekkiej 1 Brygady Strzelców.