Członkami tego pierwszego zespołu byli: Norbert Jarczok – klarnet, saksofon Rudolf Malcherowicz – trąbka Michał Niemira – perkusja Franciszek Okoń – gitara, kontrabas Roman Tesarczyk – puzon Zygmunt Wichary – fortepian, lider. Śpiewającymi solistami zostali wkrótce Carmen Moreno i Janusz Gniatkowski.
Zespół zadebiutował w marcu 1955 przed publicznością Domu Kultury Metalowiec w Sosnowcu. Po kilku koncertach, zwłaszcza tych organizowanych przez wydawany w Katowicach Dziennik Zachodni, zespół był już na tyle znany na lokalnym rynku, że zainteresowała się nim agencja koncertowa Artos proponując stałą współpracę.
Wzorem innych znanych zespołów estradowych Wichary zaczął występować nie tylko w Katowicach i na Śląsku, ale również w innych rejonach Polski. Co pewien czas przygotowywano nowy program o atrakcyjnej nazwie i orkiestra ruszała w trasę.
W połowie lat 50. XX w. magnesem dla publiczności był jazz, więc pierwszy własny program Wichary zatytułował „Jazz gra”, a wśród jego wykonawców byli m.in. Zbigniew Kurtycz (zastąpił na ten okres Janusza Gniatkowskiego) i – prowadzący konferansjerkę – Leszek Szymocha. Modę na jazz (później rock and roll czy popularną piosenkę włoską) wykorzystywano dla reklamy zespołów.