Prace botaniczne Elsholtz, pełniąc funkcję nadwornego ogrodnika Wielkiego Elektora Fryderyka Wilhelma I, miał możliwość wypróbowania nowych metod uprawy i wprowadzania nowych gatunków i odmian roślin. Za jego czasów w Berliner Lustgarten po raz pierwszy w Niemczech uprawiano ziemniaki (w tym czasie tylko jako roślinę ozdobną). W 1674 roku został członkiem Academia Naturaecuriosorum, późniejszej Niemieckiej Akademii Przyrodników Leopoldina.
W swojej pierwszej książce o florze Brandenburgii pt. „Flora Marchica” (1663) zamieścił alfabetyczny wykaz roślin dziko występujących oraz uprawianych w ogrodach Brandenburgii. Poszczególne gatunki zaopatrzone zostały w krótki opis morfologii, czasem także z informacją o rozmieszczeniu w Marchii. Drugie wydanie ukazało się dwa lata później. Najbardziej znanym i powszechnie docenianym dziełem Elsholtza było „Vom Garten-Baw”. Był to podręcznik ogrodnictwa, zawierający dodatkowo odniesienia do warunków klimatycznych i glebowych Marchii Brandenburgia. Pierwsze wydanie ukazało się w 1666, dwa następne jeszcze za życia autora – w roku 1672 i 1684, kolejne w 1715.
Do lat czterdziestych XX wieku zachował się zielnik Elsholtza, chociaż w złym stanie.