Wkrótce potem został wybrany na nadburmistrza Szczecina. Funkcję tę sprawował od 1 kwietnia 1907 przez 24 lata – za panowania cesarza Wilhelma II (11 lat), w okresie I wojny światowej i Republiki Weimarskiej (13 lat). Jako burmistrz reprezentował swoje miasto w dworze pruskim od 1907 do 1918.
Kontynuował rozwój przestrzenny miasta, zapoczątkowany przez swojego poprzednika, nadburmistrza Hermanna Hakena (1828–1916). Przyczynił się do rozwoju portu handlowego; sfinalizował budowę reprezentacyjnej części miasta według wizji Hakena – „Tarasów Hakena” (dzisiaj – Wały Chrobrego). Otworzył nowy cmentarz, znany dzisiaj jako Cmentarz Centralny, założył muzeum oraz bardzo popularne przed wojną kino Urania. Za jego rządów w granice miasta z powiatu Randow zostały włączone Pogodno, Świerczewo i północna część Niebuszewa. W zamian za kupno od rodziny Quistorpów fragmentu osiedla Łękno (lub Nowe Łękno), miasto wzbogaciło się także o Quistorp Park – współczesny Park Kasprowicza. Pochowany został na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie, jednak pomnik nagrobny nie przetrwał do naszych czasów.