Brzeg blaszki jest karbowany lub grubo ząbkowany. Liście łodygowe pocięte są na 7–9 (rzadko więcej lub mniej) równowąskich lub lancetowatych łatek, na brzegu nieco ząbkowanych. Kwiaty Pojedyncze, o dnie kwiatowym owłosionym. Płatki korony ciemnożółte, odwrotnie jajowate, do 1,5 cm długości, jednak w kwiatach rozwijających się jako pierwsze – płatki często są słabo rozwinięte. Owoce Orzeszki drobno omszone, zakończone długim i haczykowatym dzióbkiem.
Biologia i ekologia Bylina, hemikryptofit, kwitnie od kwietnia do czerwca. Rośnie w cienistych lasach liściastych. Liczba chromosomów 2n= 32-60. Jest gatunkiem charakterystycznym dla lasów z rzędu Fagetalia. W górach rośnie do blisko 1000 m n.p.m. (w Tatrach do 790 m n.p.m.).
Nomenklatura Nazwę naukową dla gatunku ustalił Karol Linneusz bazując na diagnozie taksonomicznej i opisie gatunku dokonanej przez gdańszczanina – Jakoba Breyne. Jako lokalizację typową w protologu podano „Habitat in Cassubia, Siberia” [na Kaszubach i na Syberii]. Gatunek został nazwany od Kaszub, jednak szczegółowa rewizja materiału w zielniku Linneusza przeprowadzona przez Gustava Kvista wykazała, iż typ nomenklatoryczny pochodzi z Syberii.