Podczas kampanii wrześniowej 1939 dowodził 4. szwadronem 26 pułku ułanów. 26 września został ranny. Po pobycie w szpitalu PCK w Samborze przedostał się w grudniu 1939 do Nowego Targu. W 1944 roku nawiązał kontakt z mjr. Adamem Stabrawą „Borowym” i został skierowany do oddziału partyzanckiego kpt. Juliana Zapały „Lamparta”. We wrześniu 1944 otrzymał nominacje na zastępcę dowódcy 1 pułku strzelców podhalańskich AK. Przed rozformowaniem pułku został awansowany do stopnia majoraInformacja z Muzeum 1 PSP AK w Szczawie..
Po zakończeniu wojny ujawnił się i po odbyciu Kursu Oficerów Broni Pancernej w Modlinie, został przydzielony do 3 Samodzielnej Brygady Pancernej w Opolu. Po zreformowaniu Brygady został zastępcą dowódcy 6 pułku czołgów. W 1947 został zdemobilizowany i podjął pracę w Hucie Małapanew w Ozimku (woj. opolskie). W 1968 przeszedł na emeryturęKoło Przyjaciół 26 Pułku Ułanów Wielkopolskich Im. Hetmana Wielkiego Jana Karola Chodkiewicza.
Zmarł 18 lutego 2000. Został pochowany obok żony na cmentarzu komunalnym w Nowym Targu (kwatera 86A-1-48).