W 1938 roku Atlético Corrales zajął 6. miejsce. Atlético Corrales otrzymał zwolnienie z rozgrywek w związku ze swoim tournée po obu Amerykach trwającym od 4 kwietnia 1939 roku do 19 kwietnia 1940 roku. Przed podróżą klub wzmocniło 4 piłkarzy – dwóch Argentyńczyków, Lino Taioli i Alejandro Mariscotti, Luis de la Fuente z Meksyku i Ernesto Cevallos (“Cuchucho”) z Ekwadoru.
Podczas swojej podróży klub odwiedził 11 państw i rozegrał 53 mecze w Argentynie (Mendoza), w Chile (Valparaiso i Santiago), na Kubie (Hawana), w Meksyku (Meksyk i Cuernavaca, gdzie m.in. zremisował 4:4 z reprezentacją Basków, która opuściła Hiszpanię ze względu na toczącą się tam wojnę domową), w Salwadorze (San Salvador), w Kostaryce (San José), w Kolumbii (Barranquilla, Cali, Bogotá, Antioquía), na Antylach Holenderskich (Curaçao, przeważnie w Willemstad), w Surinamie (Paramaribo), w Wenezueli (Caracas, La Guaira) oraz w Ekwadorze (Quito). Na 53 rozegrane mecze Atlético Corrales wygrał 30, 9 zremisował i 14 przegrał. Klub zdobył 159 goli i stracił 121 goli. Najlepszym strzelcem klubu podczas tournée był Alberto Casco, który zdobył ponad 40 bramek.
W sezonie 1940 roku Atlético Corrales zajął w lidze 7. miejsce, a w sezonie 1941 roku klub zajął ostatnie, 11.