Jeżeli tłumaczenie jest więc najbardziej popularnym przykładem refrakcji, jest ono w takim razie niezwykle wpływowym i silnym narzędziem. Dzieje się tak między innymi dlatego, ze większość czytelników nie jest profesjonalistami w dziedzinie literatury i ich kontakt z dziełami literackimi opiera się przede wszystkim na tłumaczeniach, głównie z powodu nieznajomości języka oryginału. Jednak Lefevere twierdzi, że przekład to tylko jedna z form prowadzących do stronniczego prezentowania rzeczywistości; do innych należy również redagowanie, recenzowanie oraz tworzenie antologii. Ponadto refrakcja w znacznym stopniu przyczynia się do wykreowania wizerunku pisarza, jego dzieła lub nawet gatunku literackiego. Wizerunki takie zazwyczaj współistnieją równolegle do rzeczywistych koncepcji, jednak to one właśnie trafiają do większej liczby odbiorców. Nie jest to zaskakujące, zważywszy, iż refrakcja powstaje pod wpływem lub nawet naciskiem konkretnej ideologii, która ma duży wpływ na społeczeństwo.