Aresztowana w 1966 razem z grupą co najmniej kilkuset innych działaczy organizacji islamskich, oskarżonych o nielegalne magazynowanie broni, przyjmowanie pomocy finansowej z Arabii Saudyjskiej i przygotowywanie zamachu na grupę członków rządu. Została uznana za winną i skazana na dożywotnie więzienie (według innego źródła - na 25 lat pozbawienia wolności i ciężkie roboty). W więzieniu była torturowana.
W okresie rządów Anwara as-Sadata i Husniego Mubaraka Zwolniona po amnestii ogłoszonej przez prezydenta Anwara as-Sadata w 1971, w kolejnych latach przeciwstawiała się przyjęciu przez Braci Muzułmańskich taktyki terrorystycznej. Publicznie skrytykowała ujawniony w 1974 plan zbrojnego powstania opracowany przez grupę Odszczepieństwo i Hidżra kierowaną przez Palestyńczyka Saliha Abd Allaha Sirrijję i zaprzeczyła, jakoby projekt ten zaaprobowali Bracia Muzułmańscy. Protestowała także przeciwko zabijaniu sędziów wydających wyroki w sprawach islamistówJ. Zdanowski, Współczesna muzułmańska myśl społeczno-polityczna. Nurt Braci Muzułmanów, ASKON, Warszawa 2009, s.190. Pozostawała krytyczna także wobec rządów as-SadataStępniewska-Holzer B., Holzer J.: Egipt. Stulecie przemian. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie DIALOG, 2006, s. 198. .