uchwał narodowych, postanowień różnych władz i urzędów posługujących do krytycznego wyjaśnienia dziejów Litwy, Rusi Litewskiéj i ościennych im krajów. t. II., Wilno 1862, s. 330.. W latach (1570–1588) był kasztelanem żmudzkim. Urząd marszałka nadwornego litewskiego sprawował od 1588 do 1596 roku. Pod koniec życia otrzymał stanowisko kasztelana trockiego (1596–1598).
Za młodu walczył u boku Romana Sanguszki, Grzegorza Chodkiewicza i Mikołaja Radziwiłła. Będąc pułkownikiem odznaczył się w walkach w Inflantach 1565 roku. Ze swym oddziałem pokonał Szwedów pod Kirempem. Bitwa znana także jako starcie pod Runafer (młynem o tej nazwie)Stanisław Bodniak, Polska a Bałtyk za ostatniego Jagiellona, Pamiętnik Biblioteki Kórnickiej, 1939-1946, t. 3, s. 203, rozegrała się 3 lutego 1567 roku, wojska szwedzkie, którymi dowodził Henrik Klasson Horn uległy przeważającym siłom polskim, ponosząc poważne stratyErnst Seraphim, "Der" Feldoberst Klaus Kursell und seine Zeit, Reval 1897, s. 80-81. Był zasłużonym dyplomatą. Posłował do Moskwy 1570 roku, uzyskując 3-letni pokój w wojnie z Rosją.
W 1573 roku potwierdził elekcję Henryka III Walezego na króla PolskiŚwiętosława Orzelskiego bezkrólewia ksiąg ośmioro 1572-1576, Kraków 1917, s. 149..
Przypisy