Po II wojnie światowej stał się częścią Wrocławskiej Akademii Rolniczej.
W roku 1995 pałac wystawiono na sprzedaż i rok później został zakupiony przez osobę prywatną. Przez następne 11 lat stał pusty, bez dokonania żadnych prac remontowych. W 2007 roku pałac został nabyty przez polsko-niemieckie małżeństwo Aleksandrę i Alexandra Watin, którzy podjęli się zadania przekształcenia go w obiekt hotelarsko-gastronomiczno-konferencyjny przy jednoczesnym zachowaniu jego zabytkowego charakteru.
Architektura Budynek klasycystyczny, wzniesiony na planie prostokąta, murowany z cegły i otynkowany, dwutraktowy, trzykondygnacyjny, przekryty dachem mansardowym z lukarnami, kryty częściowo dachówką, częściowo papą.
Główna elewacja zwrócona jest na południowy wschód w stronę folwarku. Na osiach dłuższych elewacji znajdują się płytkie, trójosiowe portyki ryzalitowi o czterech kolumnach wgłębionych podtrzymujących belkowanie i fronton z kartuszami herbowymi hrabiego Karla Moritza von Zedlitz-Trützchlera und Falkenstein z około 1836 od frontu, natomiast od ogrodu Gottloba Albrechta von Saürma-Zülzendorf. Całość ogólnej kompozycji architektonicznej nawiązuje do wzorów palladiańskich i angielskich.