Mistrzowie ci nie uważali się więc za żadną, różną od linji, szkołę. Szkoła huangbo (jap. ōbaku) w Chinach nie istniała, a więc nie została przeniesiona do Japonii, tylko założona w Japonii przez mistrza chan Yinyuana LongqiegoHelen J. Baroni. Obaku zen. The Emergence of the Third Sect of Zen in Tokugawa Japan. Str. 25.

W XVII wieku związany z tym klasztorem był mnich-malarz Yiran Xingrong (1601–1668). W 1644 roku udał się do Japonii, gdzie stał się reprezentantem stylu obaku. Ponieważ był malarzem prowincjonalnym (z Fujian), jego malarstwo przejawiało cechy prowincjonalne Strona internetowa.

Nauki chan klasztoru Wanfu zostały przeniesione do Japonii i znane są jako szkoła ōbaku. Klasztor Wanfu był wzorem dla japońskiego klasztoru tej szkoły Ōbaku san Mampuku-ji czyli Huangbo Shan Wanfusi (klasztor Wanfu na górze Huangbo 黄檗山萬福寺).

Obecnie klasztor jest jedną ze 142 głównych świątyń Chin.

Obiekty siedem stup

Adres klasztoru Wanfusi, Yuxi Town, Fuqing, Fujian, 350307, China

Przypisy

Bibliografia Helen J. Baroni. Obaku Zen. The Emergence of the Third Sect od Zen in Tokugawa Japan. University of Hawai'i. Honolulu, 2000 Jiang Wu: Enlightenment in Dispute. The Reinvention of Chan Buddhism in Seventeenth-Century China. Oxford: Oxford University Press, 2008, s. 457.

Kategoria:Klasztory buddyjskie w Chinach Kategoria:Świątynie buddyjskie w Chinach Kategoria:Fujian