Od czerwca 1914 do 31 sierpnia 1915 pracował w Namiestnictwie Galicji. Od 1914 do 20 lipca 1917 służył w Legionach Polskich. Po kryzysie przysięgowym (w lipcu 1917) przeszedł do pracy w Sądzie Okręgowym w Kielcach, gdzie pełnił funkcję podprokuratoraDziennik Urzędowy Królewsko-Polskiego Ministerstwa Sprawiedliwości, 1918 nr 8 (25 II). W polskiej służbie zagranicznej od 1919, pełniąc m.in. funkcje konsula w Konsulacie Generalnym w Nowym Jorku (1919–1921), w tym kier. tegoż urzędu (1919–1920), konsula - kier. konsulatu w Detroit (1921–1923), konsula gen. w Konsulacie Generalnym w Chicago (1923–1926), kier. referatu w Departamencie Polityczno-Ekonomicznym MSZ (1926–1927), konsula gen. w Zagrzebiu (1927–1929), radcy poselstwa i delegata pełnomocnego Rządu RP w Szanghaju (1929–1931), następnie radcy poselstwa/chargé d’affaires (1931–1933) i Posła Nadzwyczajnego i Ministra Pełnomocnego w SzanghajuRocznik Służby Zagranicznej Rzeczypospolitej Polskiej według stanu na 1 kwietnia 1938, Warszawa 1938, s. 41.(1933–1939), delegata MSZ ds. uchodźczych w Mentonie (1939–1940). Zatrudniony na terenie Francji m.in. w Hyères i Aix-les-Bains (1940–1944). Po wyzwoleniu prowadził akcję werbunkową do 2 Korpusu wśród Polaków-jeńców z armii niemieckiej (1944–1945). Po wojnie na emigracji. W latach 1945–1952 przebywał w Dublinie.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Jerzy Barthel de Weydenthal · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.