21 lutego 2014 kandydat na premiera Matteo Renzi ogłosił jej nominację na urząd ministra spraw zagranicznych. 30 sierpnia tego samego roku uzyskała nominację na wysokiego przedstawiciela Unii do spraw zagranicznych i polityki bezpieczeństwa. Rozpoczęła urzędowanie 1 listopada 2014, odchodząc dzień wcześniej z włoskiego rządu. W KE zasiadała do końca kadencji w 2019.
W 2020 objęła stanowisko rektora Kolegium Europejskiego. 2 grudnia 2025 została zatrzymana przez funkcjonariuszy belgijskiej policji w ramach śledztwa w sprawie niewłaściwego wykorzystania funduszy europejskich na finansowanie działalności tej uczelni.
Życie prywatne Jej ojcem był filmowiec Flavio Mogherini. Federica Mogherini jest mężatką, ma dwie córki. Mówi biegle w językach angielskim i francuskim.
Odznaczenia Krzyż Wielki Orderu San Marino (San Marino, 2014) Złoty Order za Zasługi (Słowenia, 2014) Order Przyjaźni (Kirgistan, 2017) Order „Przyjaźń” I klasy (Kazachstan, 2019) Medal jubileuszowy „Azərbaycan Respublikası diplomatik xidmət orqanlarının 100 illiyi (1919–2019)” (Azerbejdżan, 2019) Order Honoru (Mołdawia, 2019) Wielka Wstęga Orderu Niepodległości (Jordania, 2019)
Przypisy