Użycie w lotnictwie W październiku 1917 roku pierwsza partia myśliwców D.I została ukończona, choć jeszcze nieuzbrojona. Trafiła ona do jednostek frontowych w listopadzie, po interwencji pułkownika Milana Emila Uzelaca, który zdecydował o zamontowaniu uzbrojenia i synchronizatorów w warunkach polowych.
Począwszy od grudnia 1917 roku D.I latały jako myśliwce eskortowe we Flik 4, 15, 17, 48, 54, 66 oraz jako myśliwce we Flik 14, 30, 60, 61, 63.
Niektóre egzemplarze zostały przerobione na maszyny zwiadu fotograficznego. Część z nich była potem wyposażana w nieco mocniejszy silnik o mocy 230 KM.
O zaletach tego samolotu świadczy fakt, że do początku sierpnia 1918 roku w jednostkach wciąż latały 72 Phönixy D.I, mimo wprowadzania nowszych odmian D.II i D.IIa, których lżejsza konstrukcja musiała być wzmacniana przez producenta z powodu awarii, oraz D.III, które nie zdążyły jednak opuścić fabryki.
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Austro-węgierskie samoloty myśliwskie Kategoria:Dwupłaty Kategoria:Samoloty myśliwskie I wojny światowej Kategoria:Samoloty myśliwskie z napędem śmigłowym