Okoliczności powstania Liczne źródła potwierdzają przyjaźń, która łączyła Moratína i Goyę. Dramaturg wielokrotnie wspomina o malarzu w swoim pamiętniku, zanotował m.in. sesję w warsztacie malarza 16 lipca 1799, kiedy pozował do obrazu. Obaj porozumiewali się także na płaszczyźnie artystycznej, Moratín był znawcą sztuki i zdolnym rysownikiem, wspólnie kontemplowali dzieła sztuki. Zarówno dzieła literackie Moratína, jak i Kaprysy Goi, miały typowy dla oświeceniowych artystów satyryczny i krytyczny charakter wobec konwencji społecznych i następstw zacofanych tradycji.
Jest to pierwszy z dwóch portretów, które Goya namalował dla swojego przyjaciela, przedstawiając go u szczytu kariery. Drugi powstał w 1824 roku w Bordeaux, gdzie obaj spotkali się na emigracji. Moratín był bardzo zadowolony z portretu, potrafił docenić jego postępowy, zapowiadający romantyzm charakter – w podziękowaniu zadedykował Goi pochlebną strofę.