Są dość grube, różnej długości, czasami u trzonu tworzą anastomozy. Trzon Wysokość od 4 do 8 cm, grubość 0,5–1 cm, początkowo walcowaty i pełny, później pusty w środku i rozszerzający się ku górze. Powierzchnia sucha i pokryta charakterystycznymi ziarenkami barwy oliwkowej, brunatnej lub czarniawej. Pod mikroskopem można zaobserwować, że są to pęczki włosków o średnicy 5–8 µm. Miąższ Miękki, biały, nie zmieniający barwy po uszkodzeniu. Smak łagodny, brak wyraźnego zapachu. Cechy mikroskopowe Wysyp zarodników biały. Zarodniki eliptyczne, gładkie, nieamyloidalne, o rozmiarach 7–9 × 4–5 μm. Gatunki podobne wodnicha pachnąca (Hygrophorus agathosmus), jest też szara, ale nie ma na trzonie i kapeluszu ziarenkowatych łatek, wodnicha oliwkowobiała (Hygrophorus olivaceoalbus) jest śluzowato-mazista i ma trzon z zygzakowatym wzorem, na kapeluszu brak ziarenek.
Występowanie i siedlisko Występuje w Ameryce Północnej, Środkowej i w Europie. W Polsce gatunek niezbyt częsty, częściej spotykany w górach, rzadziej na niżu.
Rośnie na ziemi w lasach iglastych i mieszanych, szczególnie pod świerkami i sosnami, obserwowany był także pod jodłami. Owocniki wytwarza od września do października.
Znaczenie Grzyb mykoryzowy, grzyb jadalny.
Przypisy
Kategoria:Grzyby jadalne Kategoria:Wodnichowate Kategoria:Mykobiota Polski