reprezentował głównie Vincent Ward, którego filmy Dojrzewanie (1984) i Nawigator (1988) trafiły do konkursu głównego na MFF w Cannes.
W latach 1992–1995 dokonał się przełom w twórczości nowozelandzkiej. Międzynarodowe sukcesy odnieśli wówczas tacy twórcy, jak Peter Jackson (Martwica mózgu, 1992; Niebiańskie stworzenia, 1994), Jane Campion (nagrodzony Złotą Palmą Fortepian, 1993) oraz Lee Tamahori (Tylko instynkt, 1994). Popularność zdobyli także Alison Maclean, Peter Wells i Stewart Martin. Najbardziej popularnym z reżyserów stał się ostatecznie Jackson, który w plenerach Nowej Zelandii zrealizował trylogię Władca Pierścieni (2001–2003) według powieści Tolkiena.
Po roku 2005 wyróżniła się formacja młodych twórców podejmujących temat lokalnej obyczajowości. Ujawnili się wówczas tacy twórcy, jak Glenn Standring, Chris Graham, Toa Fraser, Jonathan King, Robert Sarkies, Taika Waititi oraz Peter Burger.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Strona Nowozelandzkiej Komisji Filmowej