Powodują białą zgniliznę żywych i martwych drzew iglastych i twardych liściastych.
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Hymenochaetaceae, Hymenochaetales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Rodzaj Inonotus utworzył Petter Adolf Karsten w 1879 r. Gatunkiem typowym jest Inonotus cuticularis (Bull.) P. Karst. 1879. Synonimy naukowe: Cerrenella Murrill, Flaviporellus Murrill, Inoderma P. Karst., Inodermus Quél., Mensularia Lázaro Ibiza, Phaeoporus J. Schröt., Polystictoides Lázaro Ibiza, Xanthoporia Murrill. Polską nazwę nadał Władysław Wojewoda w 1999 r. W polskim piśmiennictwie mykologicznym należące do tego rodzaju gatunki opisywane były także jako huba, hubczak, żagiew, szczeciniak i włóknouszek.
Gatunki występujące w Polsce Inonotus cuticularis (Bull.) P. Karst. 1879 – błyskoporek skórzasty Inonotus hastifer Pouzar 1981 – błyskoporek rozpostarty Inonotus hispidus – błyskoporek szczotkowaty Inonotus leporinus (Fr.) Gilb. & Ryvarden 1993 – błyskoporek świerkowy Inonotus nidus-pici