Najazdy Szanów Szanowie (nazywani w języku birmańskim Szanami Maw) zamieszkujący tereny dzisiejszego stanu Kaczin najeżdżali nadal Górną Birmę za panowania Thadominbyi oraz po objęciu tronu przez Swasawke. Aby poradzić sobie z Szanami na północy, Swasawke nawiązał przyjazne relacje z innymi sąsiadami, a zwłaszcza z królestwem Hanthawaddy na południu. W 1370 r. odbył on w pogranicznym mieście spotkanie z królem Hanthawaddy – Binnya U. Królowie umówili się co do przebiegu granicy oraz wymienili darami. W 1374 r. do Swasawke dotarło poselstwo z Chiang Mai, od króla Lanna, z zapewnieniem o przyjaźni.
Zapewniwszy bezpieczeństwo swojej stolicy, Swasawke skierował uwagę na Szanów. W 1370 r. należące do Szanów Maw państwo Mohnyin, wiodące pośród wszystkich ich państw, toczyło wojnę z innym szańskim państwem – Kale położonym w górnym biegu rzeki Czinduin. Zarówno saopha Mohnyin, jak i Kale poprosili Swasawke o pomoc, obiecując w zamian płacenie daniny Ava. Za radą swojego najwyższego ministra, Wun Zin Min Yazy, Swasawke zdecydował się pozwolić Szanom na toczenie wojny między sobą oraz zapewnił sobie nominalną zwierzchność nad obydwoma państwami. Spokój nie trwał długo. W 1372 r. Szanowie z Mohnyin ponownie zaczęli najeżdżać terytorium Ava – Myedu w dzisiejszym dystrykcie Shwebo.