Państwo Silla współpracowało przy tym przedsięwzięciu z państwem Paekche. Słynny rzemieślnik z Paekche – Abiji – został zaproszony w 645 roku do królestwa Silli aby nadzorować budowę dziewięciokondygnacyjnej pagody. W pracach budowlanych brało udział 200 rzemieślników. Była to potężna dziewięciokondygnacyjna konstrukcja wybudowana całkowicie z drewna bez użycia gwoździ. Wznosiła się ona na wysokość 80 metrów (262 stopy), co czyniło ją najwyższą drewnianą budowlą na świecie w tym czasie.
Dziewięć kondygnacji pagody symbolizowało dziewięć narodów wschodniej Azji i przyszłe ich wchłonięcie przez Sillę.
Klasztor ten był centrum sponsorowanego przez państwo buddyzmu w okresach Silli i zjednoczonej Silli.
Najwcześniejszym i najważniejszym z mnichów prowadzących ten klasztor był Wŏngwang, twórca kodeksu hwarangów. Słynny mnich Wŏnhyo (617–686) przebywał w tym klasztorze prowadząc wykłady oraz pisząc swoje dzieła.
W 1238 roku klasztor wraz z pagodą został spalony przez najeźdźców mongolskich.
Obecnie teren poklasztorny znajduje się w granicach Narodowego Parku Kyŏngju w pobliżu góry T'oham. Około 140 metrów od północnej granicy terenów klasztornych znajduje się klasztor Punhwang.