Od 1873 w Poznańskim Towarzystwie Przyjaciół Nauk był członkiem zarządu; pełnił także funkcję prezesa rady nadzorczej „Dziennika Poznańskiego” (w prasie, konkretnie w „Ziemianinie”, publikował też artykuły). Jako jeden z głównych organizatorów pracował przy obchodach ogólnosłowiańskiego zjazdu w Welehradzie na Morawach w 1885. Pięć lat później został członkiem honorowym Galicyjskiego Towarzystwa Gospodarczego we Lwowie; od 1899 był także członkiem Komitetu dla Zwalczania Gruźlicy w prowincji poznańskiej.

W 1880 został mianowany radcą Ziemstwa Kredytowego, dziesięć lat został członkiem rady prowincjonalnej był od 1890. Uczestniczył w zakładaniu Banku Włościańskiego w 1872, a Banku Ziemskiego w 1886. Działał także w polityce ogólnokrajowej - w latach 1866–1872 był posłem na sejm pruski (z okręgu Śrem––Środa–Września), w którym pełnił funkcję sekretarza Koła Polskiego. W 1867 został posłem do parlamentu Związku Północnoniemieckiego; podpisał tam protest przeciw wcieleniu Wielkiego Księstwa Poznańskiego do tego Związku, po czym złożył mandat poselski.