Pach znalazł również czas na zwiedzanie galerii i muzeów sztuki w krajach, w których przebywał (Wielka Brytania, Francja, Holandia, Niemcy). Nabrał przekonania, że najlepszą metodą udoskonalenia własnego warsztatu będzie podpatrywanie dzieł Starych Mistrzów. Spędzał długie godziny w Luwrze zgłębiając (i prawdopodobnie kopiując) dzieła Leonarda da Vinci, Rembrandta, Tycjana, Velazqueza, Halsa, Rubensa i innych. Zainteresował się też twórczością impresjonistów (Auguste Rodin, Édouard Manet, Claude Monet, Alfred Sisley). Pod koniec września 1904 roku powrócił do Nowego Jorku. Wznowił studia u Henriego i Chase’a. Latem 1905 roku ponownie wyjechał do Europy. W Paryżu odwiedził Salon Jesienny zapoznając się z pracami fowistów. Pod koniec września powrócił do Nowego Jorku. Latem 1906 roku wyjechał ze studentami Henriego do Madrytu. Odwiedził przy okazji inne kraje. W Holandii zetknął się po raz pierwszy z pracami Vincenta van Gogha, które wywarły na nim duże wrażenie. Po powrocie do Nowego Jorku jesienią 1906 roku otworzył własne studio w budynku ojca przy 935 Broadway, postanawiając zostać artystą. Jury National Academy of Design przedstawił własny obraz Restauracja na wolnym powietrzu, Bombilla, namalowany podczas pobytu w Hiszpanii.