Zniechęcony taką sytuacją, Becque zajął się pisaniem kolejnych dramatów i w latach 1878 i 1880 wystawił komedie Czółenko oraz Uczciwe kobiety.
Wobec braku perspektyw na wystawienie Kruków, Becque postanowił wydać dramat drukiem. W tym czasie pokazał rękopis byłemu administratorowi Komedii Francuskiej Édouardowi Thierry’emu. Dzięki jego pomocy Kruki zostały wystawione na scenie Komedii Francuskiej po wprowadzeniu szeregu wymuszonych na autorze poprawek, które miały osłabiać ogólny pesymizm dziełaT. Kowzan, Wstęp [w:] H. Becque, Kruki. Paryżanka, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Wrocław 1956, s.LIV-LVII..
Treść Paryski przemysłowiec Vigneron umiera na atak apopleksji, pozostawiając wdowę i czwórkę dzieci: nieodpowiedzialnego młodzieńca Gastona, muzykalną, próbującą swoich sił w kompozycji Judytę, zaradną i stanowczą Marię oraz romantyczną, pełną młodzieńczych marzeń Blankę. Słaba duchem i pozbawiona energii pani Vigneron nie jest w stanie bronić spadku po mężu. Wspólnik Vignerona Teissier i notariusz Bourdon wspólnie przekonują ją do podjęcia niekorzystnych rozporządzeń, które umożliwią im samym wzbogacenie się kosztem rodziny. Równocześnie dawni drobni wierzyciele męża żądają natychmiastowej spłaty zobowiązań.