Ryszard Jerzy Borowicz (ur. 5 grudnia 1945 w Dobieżynie, zm. 20 marca 2014) – polski socjolog, specjalizujący się w pedagogice społecznej, socjologii wsi i edukacji oraz socjologii wychowania i młodzieży.
Życiorys W 1964 ukończył Liceum Pedagogiczne w Toruniu, po czym podjął studia historyczne na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika. W 1973, po ich ukończeniu, pod kierunkiem Władysława Lewandowskiego podjął pracę w Instytucie Rozwoju Wsi i Rolnictwa PAN, a także na 1/2 etatu w Instytucie Pedagogiki UMK. Stopień doktora uzyskał w 1975, tematem jego rozprawy były Selekcje społeczne w toku kształcenia w szkole wyższej. Studium wybranego rocznika młodzieży z UMK, a promotorem Zbigniew Kwieciński. Stopień doktora habilitowanego uzyskał w 1982, na podstawie dorobku naukowego oraz rozprawy Plany kształceniowe i zawodowe młodzieży oraz ich realizacja. W 1991 otrzymał tytuł profesora nauk humanistycznych.
W latach 1994–1995 był dyrektorem Instytutu Socjologii UMK, a od 1995 do 2001 dziekanem Wydziału Humanistycznego tej uczelni. Współpracował też m.in. z Wyższą Szkołą Pedagogiczną w Zielonej Górze (obecnie część Uniwersytetu Zielonogórskiego), Wszechnicą Mazurską w Olecku (był tam dziekanem Wydziału Ekonomiczno-Prawnego) oraz Wyższą Szkołą Gospodarki w Bydgoszczy.